Andlag (skammstafað sem andl.) er fallorð (eða fallsetning, fallháttur og bein ræða) sem stendur alltaf í aukafalli (þolfalli, þágufalli eða eignarfalli) og stýrist af sagnorði (ekki bara umsögn). Andlagið er þolandinn í setningunni og táknar því þann sem verður fyrir því sem umsögnin segir. Sagnir geta tekið með sér andlag þótt þær séu ekki í persónuhætti (umsagnir).

Stendur með áhrifssögn.

Aukaandlag

breyta

Aukaandlag (skammstafað sem auandl.) eru orðin „það“ og „hitt“ ef þau standa með aðalandlagi sem er fallsetning eða fallháttur eins og í dæmunum:

  • Því trúi ég ekki að þú sért snillingur, hinu skal ég trúa að þú sért sæmilega greindur.“

Setningarnar að þú sért snillingur og að þú sért sæmilega greindur eru hvor um sig andlag. „Því“ og „hinu“ eru því aukaandlög.

  • Því máttu ekki gleyma, að kveðja.“

Nafnhátturinn 'að kveðja' er andlagið.

Tengt efni

breyta
   Þessi málfræðigrein sem tengist Íslandi er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.