Karluk var 39 m langt seglskip sem sökk í N-Íshafinu þann 11. janúar 1914. Skipið er helst af öllu þekkt fyrir sinn síðasta leiðangur sem lá gegnum Beringssund inn á N-Íshafið þar sem það fraus fast og rak með ísnum í 4 mánuði áður en það brotnaði upp og sökk. Þeir 25 menn sem voru í leiðangrinum héldu eftir ísnum fótgangandi og á hundasleðum og komu loks að Wrangel eyju. Hluti hópsins hélt áfram til Síberíu yfir 1100km leið undir stjórn Robert Bartletts og gerðu á endanum út björgunarleiðangur frá Alaska. Í september 1914, þrettán mánuðum eftir að skipið hafði frosið fast, var mönnunum bjargað, en þá höfðu a.m.k. 11 manns látist úr vosbúð, næringaskorti ofl.

Ljósmynd af Karluk föstu í ís í ágúst árið 1913.

Vilhjálmur Stefánsson landkönnuður stjórnaði leiðangrinum sem skipið var í en tilgangur hans var að kanna Norðurheimskautssvæðið. Þegar skipið festist í ísnum yfirgaf Vilhjálmur það og hélt til austurs að Inuítabyggðum í N-Kanada þar sem hann var við rannsóknir næstu fimm árin. Sem upphaflegur stjórnandi leiðangursins var hann harðlega gagnrýndur í mörg ár á eftir fyrir að hafa yfirgefið skipið á raunastundu.

TengillBreyta

 
Wikimedia Commons er með margmiðlunarefni sem tengist


   Þessi skipagrein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.