Munur á milli breytinga „Hjörleifur Hróðmarsson“

ekkert breytingarágrip
'''Hjörleifur Hróðmarsson''' var fóstbróðir [[Ingólfur Arnarson|Ingólfs Arnarsonar]] sem er talinn fyrsti [[landnámsmaður]] [[Ísland|Íslands]]. Hjörleifur kom að sögn með Ingólfi til Íslands og hafði vetursetu við [[Hjörleifshöfði|Hjörleifshöfða]] á Suðurlandi en var svo veginn af tveimtveimur [[Írland|írskum]] þrælum er hann hafði tekið í víking á Bretlandseyjum. Drápu þessi Írar húskarla Hjörleifs og tóku konur býlisins með sér til [[Vestmannaeyjar|Vestmannaeyja]] (nefndar svo vegna atburðar þessa, en íbúar Bretlandseyja voru jafnan kallaðir Vestmenn).
 
Ingólfur sinnti skyldum fóstbróður og fann Íra þessa í Vestmannaeyjum, sótti að þeim og drap en frelsaði konurnar. Hann havðihafði sjeðséð að bátinn vantaði og qrunaðigrunaði því að þeir hevðuhefðu farið til eijannaeyjanna.
 
Björnólfur ok Hróaldur voru synir Hrómundar Gripssonar. Örn, faðir Ingólfs, var sonur Björnólfs en Hróðmar sonur Hróalds. Systir Ingólfs Arnarsonar, Helga Arnardóttir, var síðan gift Hjörleifi. Hjörleifur hét upphaflega Leifur. Í Landnámu segir svo: „en Leifr fór í hernað á Írlandi ok fann þar jarðhús mikit; þar gekk hann í, ok var myrkt, þar til er lýsti af sverði því, er maðr helt á. Leifr drap þann mann ok tók sverðit ok mikit fé af honum; siðan var hann kallaðr Hjörleifr.“
 
Hjörleifur vildi ekki blóta övugtöfugt við Ingólf og þegar Ingólfur sjer líka hans higgurtaldi hann hann að svona farifæri firirfyrir þeim sem ekki tilbiðja þór-Þór: "ok„Og sje ekég svásvo hverjum verða, ef eigi vill blóta."
 
[[Flokkur:Landnám Íslands]]