„Melstaður“: Munur á milli breytinga

lagaði nokkrar saðreindarvillur
Ekkert breytingarágrip
(lagaði nokkrar saðreindarvillur)
 
==Saga==
ÁTalið Melstað hefurer verið kirkja hafi staðið á Melstað allt frá því um 1050;. eðaÞó var engin kirkja þar frá árinu 1942 til kirkjan1947 faukeftir snemma ársþáverandi 1942kirkja fauk. Ný kirkja var tekin í notkun 1947fimm árum seinna og stendur þar enn.
 
Í fornöld nefndist staðurinn Melur en eftir að kirkja var reist þar eftir kristnitökuna afbakaðist nafnið í Staður og síðar Melstaður. Bærinn stendur á mel einum vestan við [[Miðfjarðará]] og sér þaðan vel yfir fremri hlut sveitarinnar sem og að [[Laugarbakki|Laugarbakka]]. Arngrímur Jónsson hinn lærði bjó að Melstað á 17. öld og var lengi vel prestur á staðnum. Skammt frá kirkjustaðnum er kuml; svokallaður Kormákshaugur. Þjóðsaga segir að álög séu á honum svo að ef grafið verði í hann komi kirkjan til með að standa í björtu báli.
Sr. Guðmundur Vigfússon hóf þjónustu sína á Mel 1859 og þótti honum þá gamla torfkirkjan (byggð 1810) orðin hrörleg og gömul. Gamla kirkjan var „ekki fokheld á vetrardag“ og stóð á lægsta stað í gamla kirkjugarðinum. Það var þá þannig að „flöturinn umhverfis kirkjugarðinn er meira en hálfri annarri alin hærri en grundvöllur kirkjurnnar“ og þar af leiðandi rann vatn að kirkjunni en ekki frá henni. Vildi hann láta færa kirkjuna á ávalan hól, Hjallhól, nokkuð hærri en bæjarstæðið sjálft. Þetta skrifar sr. Guðmundur í bréfi til prófasts; dagsett 14. október 1861. Samþykki fékkst meðal íbúa sveitarinnar að færa kirkjuna. Kirkjan var svo tekin í notkun 2. desember 1865 eftir 376 dagsverka vinnu.
 
Haustið 1941 dreymir Björn G. Bergmanns, sóknarnefndarformaður og bóndi á Svarðbæli í Miðfirði, nokkru norðanvestan við Melstað, að hann heyri í fimm prestum sem ganga til kirkju á Melstað{{fact}}. Aðfaranótt fokdags, 15. janúar 1942, dreymir hann sama draum en þá eru einungis sumir prestanna hempuklæddir og aðrir ekki. Veit Björn þá um morguninn að draumurinn viti ekki á gott. Eftir gegningar hringir séra Jóhann Kr. Briem, sem þá þjónaði að Melstað, og segir að kirkjan hafi fokið þá um morguninn. Brotnaði hún í spón. Brak kirkjunnar var boðið upp 12. maí sama ár og voru tekjur af því rúmar 6 milljónir krónur. Þá fundu kúasmalarnokkrir menn brak um alltallann norðurhluta MelstaðarlandMelstaðarlands og í skurði einum fannst altarið lítið skemmt.
 
Núverandi kirkja þar var vígð 8. júní 1947 og helguð Stefáni af kaþólskum sið, og því stundum nefnd Stefánskirkja en kirkjan er þó lútersk og því almennt kölluð Melstaðarkirkja. Hún er úr steinsteypu og rúma kirkjubekkirnir tæplega 100 manns í sæti. Við kirkjuna stendur safnaðarheimilið, allssem umbyggt 100 áravar gamaltárið hús1911. Predikunarstóll kirkjunnar er eftir Ríkarð Jónsson myndlistarmann (myndskera). Einn af fáum minjunum sem glötuðust ekki úr gömlu kirkjunni er altaristaflan. Hún er eftir Magnús Jónsson prófessor og skiptist hún í miðhluta, þar sem segir frá Jesú á fjallinu, og hliðarvængi, þar sem sagt er frá þeim Móses og Aron. Taflan var þó mikið skemmd og var gerð upp fyrir 50 ára afmæli kirkjunar og hefur verið til sýnis í kirkjunni eftir það. Núverandi altaristafla er eftir Magnús Jónsson og er af skýrnskírn Jesú.
 
== Heimildir ==
8.967

breytingar