„Hans Küng“: Munur á milli breytinga

Efni eytt Efni bætt við
Cessator (spjall | framlög)
Ekkert breytingarágrip
Ekkert breytingarágrip
Lína 1:
'''Hans Küng''' (f. [[1928]]) er [[sviss]]neskur [[guðfræði]]ngur. Hann er einn af best þekktu guðfræðingum samtímans.
 
Küng fæddist 1928, sótti frjálslyndan menntaskóla í Luzern og fékk síðan stranga, kaþólska guðfræðimenntun í anda nýskólaspekinnar við Gregórshákólann í [[Róm]] ([[heimspeki]] [[1948]]-[[1951|51]], guðfræði 1951-[[1955|55]], prestsvígsla [[1954]]). Framhaldsnám í [[Sorbonne]] í [[París]] (1955-[[1957|57]]), þar sem hann skrifaði um réttlætingarkenningu [[Karl Barth|Karls Barths]] Rechtfertigung. Die Lehre Karl Barths und eine katholische Besinnung (1957). Bók sú vakti athygli fyrir tvennt. Karl Barth mælti með henni sem sannri umfjöllun um kenningar sínar. Hitt vakti undrun, að kaþólskur guðfræðingur gat haldið því fram, að friðþægingarkenningin hafi ekki átt að valda kirkjuklofningi á [[16. öld|sextándu öldinni]], og að kenningin geti sameinað kirkjudeildirnar í nútímanum (1). Frægð sína á hann starfi sínu við og kringum síðara Vatíkanþingið ([[1959]]-[[1965]]) að þakka, en þar var hann einn mótenda umbótastefnunnar, sem varð niðustaða þingsins. Eðlilegt framhald þessa starfs voru rit hans um kirkjuna, einkum Die Kirche ([[1967]]), þar sem hann dró upp kaþólska kirkjufræði, sem jafnframt getur talist samkirkjuleg. Á [[1971-1980|áttunda áratugnum]] skrifaði hann tvær bækur sem fóru sigurför um heiminn: Christ sein ([[1974]]) og Existiert Gott? Antwort auf die Gottesfrage der Neuzeit ([[1978]]). Einkenni þessara bóka er, að þær eru almennt skiljanlegar jafnframt því að vera vísindalegar og framsæknar. Jafnframt því var Küng einn háværasti gagnrýnandi afturhaldsstefnu í Páfagarði, sem leitaðist við að gera að engu umbótastefnu Vatíkanþingsins. Bók hans um óskeikulleika Páfans Unfehlbar? Eine Anfrage ([[1970]]), skrifuð í kjölfarið á páfabréfinu Humanae vitae ([[1968]]), sem endurtók hefðbundna kaþólska [[kynlíf]]s-, [[hjónaband]]s- og fjölskyldu[[siðfræði]], í stað þess að kenna í anda Vatíkanþingsins, varð til þess að Hans Küng komst í alvarleg vandræði við Páfagarð. Árið [[1979]], eftir að núverandi Páfi komst til valda, var Hans Küng sviftur kennsluréttindum sínum við kaþólsku guðfræðideildina í [[Tübingen]], en þar hafði hann gengt prófessorstöðu í trúfræði og samkirkjulegri guðfræði síðan [[1960]]. Háskólinn kom Küng til hjálpar og í samvinnu við bókmenntafræðinginn Walter Jens kom Hans Küng á fót „Studium generale“, stofnun við háskólann þar sem almenningur hefur möguleika að hlýða á fyrirlestra úr öllum greinum [[Raunvísindi|raun]]- og [[Hugvísindi|hugvísinda]]. Hans Küng hélt [[prófessor]]stöðu sinni og stýrirstýrði (kaþólskri) deild samkirkjulegrar guðfræði, sem stofnuð var [[1964]] til 1998, þegar hann fór á eftirlaun. Hann er forseti [http://www.weltethos.org/dat_eng/index_e.htm Global Ethic Foundation], sem dregur nafn sitt af samnefndri bók hans, gefin út 1990. Jafnframt því að kenna guðfræði í Tübingen, hefur Hans Küng verið eftirsóttur fyrirlesari um allan heim.
 
[[Flokkur:Svissneskir guðfræðingar|Küng, Hans]]