„Þýska“: Munur á milli breytinga

20 bæti fjarlægð ,  fyrir 1 ári
ekkert breytingarágrip
Ekkert breytingarágrip
 
== Einkenni ==
Þýska er nokkuð lík [[íslenska|íslensku]] hvað varðar [[málfræði]], m.a. varðandi beygingar á [[fallorð]]um. Nafnorðin sjálf hafa oftast sömu beygingarmynd í eintölu, [[ákvæðisorð]]in sem stýra fallinu breytast hins vegar. Undantekningar frá þessu eru eignarfallsmyndir karlkyns og hvorugkyns nafnorða, veik og óreglulega beygð nafnorð auk karlkynsorða af erlendum uppruna. Nafnorðin [[hljóðvarp|hljóðverp]]ast sum hver í fleirtölu og eða bæta við sig endingu. Ólíkt flestum skyldum málum skyldri þýsku eru öll nafnorð og ávarpsfornöfn rituð með stórum staf og þérun er algeng. Í þýska stafrófinu er líka bókstafurinn ß („das Eszett“) sem ekki er að finna í öðrum germönskum málum. [[Setningarfræði]] í þýsku er ólík þeirri íslensku að því leyti að [[Aðalsögn|aðalsagnir]] sem fylgja [[hjálparsögn]]um komastanda aftast í setningarsetningum. Eins standa öll [[sagnorð]] í [[aukasetning]]um aftast.
 
== Málfræði ==
tiltekinnÁkveðinn greinir
{| border cellpadding=3 align=center
!
|}
 
ótiltekinnÓákveðinn greinir, líkt og í ensku aðeins tilnotaður í eintölu
{| border cellpadding=3 align=center
!
 
 
Spurnarfornöfn
spurnarfornöfn
 
kk. & kvk. eins, aðeins ein fleirtölumynd -wer
 
 
Persónufornöfn
persónufornöfn
1. persóna
 
 
 
3. persóna, þérun er konklúderuð með 3p3.p.ft.flt með stórum staf
 
{| border cellpadding=3 align=center
 
Nafnorðum í þýsku er skipt í 6 flokka eftir beygingu. Kvenkyns nafnorð eru eins í öllum föllum eintölu.
Í fyrsta flokki enda kvenkyns nafnorð á -en í fleirtölu og karlkyns og hvorugkyns nafnorðhvorugkynsnafnorð enda -en og -n í eignarfalli eintölu en karlkyns og hvorugkyns nafnorð enda annars á -s í eignarfalli eintölu í öllum hinum 5 flokkunum. drengur frú og nál
 
{| border cellpadding=3 align=center
Óskráður notandi