Munur á milli breytinga „Bayeux-refillinn“

Leiðrétti ártal og tengla
(lagaði framburð)
(Leiðrétti ártal og tengla)
[[Mynd:Tapisserie agriculture.JPG|thumb|310px|Hluti af Bayeux-reflinum. Sendiboðar Vilhjálms hertoga koma til Guys greifa af Ponthieu.<br />Fyrir ofan stendur á latínu: ...UBI:NUNTII:WILLELMI:DU[CI]..<br />Þ.e.: „Þarna [koma] sendimenn Vilhjálms hertoga ...“]]
 
'''Bayeux-refillinn''' – (borið fram: ''bæjö-refillinn'') – er 70 metra langt og um 50 cm breitt [[refilsaumur|refilsaumað]] klæði, sem sýnir [[orrustan við Hastings|orrustuna við Hastings]] árið [[1066]]. [[Refill]]inn er varðveittur í safni skammt frá dómkirkjunni í [[Bayeux]] í [[Normandí]], en var áður í [[Dómkirkjan í Bayeux|dómkirkjunni]] þar.
 
== Um refilinn ==
Bayeux-refillinn var líklega gerður samkvæmt pöntun frá [[Odo biskup]]i af Bayeux, sem var hálfbróðir [[Vilhjálmur sigursæli|Vilhjálms sigursæla]]. Talið er að hann hafi verið saumaður í [[nunnuklaustur|nunnuklaustri]] á Englandi. Á reflinum er aðdragandi orrustunnar við Hastings og orrustan sjálf sýnd í [[myndasaga|myndasöguformi]], sem var skiljanlegt öllum almenningi. Tilgangurinn hefur verið að halda á lofti þessum sögulega atburði, auk þess sem það hafði áróðursgildi að sýna atburðina frá sjónarhóli sigurvegaranna.
 
Fram á 19. öld töldu flestir að kona Vilhjálms, [[Matthildur af Flæmingjalandi]], hefði látið sauma refilinn, og var hann í Frakklandi oft kallaður „refill Matthildar drottningar“. Nú eru flestir þeirrar skoðunar að Odo biskup hafi pantað hann. Fyrir því eru einkum þrenn rök: 1) Refillinn var eign dómkirkjunnar í Bayeux, sem Odo lét byggja. 2) Þrír af fylgismönnum Odos sem nefndir eru í [[Dómsdagsbókin]]ni ensku, eru sýndir á reflinum. 3) Refillinn gæti hafa verið sýndur fyrst við vígslu dómkirkjunnar 11771077. Fram hafa komið fleiri kenningar, t.d. að [[Edit af Wessex]], ekkja [[Játvarður góði|Játvarðar góða]], hafi látið gera hann. Á reflinum er skýringartexti á latínu, og koma fram í honum fornensk orð, sem benda til að refillinn sé enskt verk. Enskur útsaumur ([[opusOpus Anglicanum]]) var víðkunnur á [[miðaldir| miðöldum]]. Þá hafa slíkir reflar verið algengir, en yfirleitt í smærri stíl – styttri.
 
Bayeux-refillinn hefur líklega varðveist af því að hann var svo langur, að hann var aðeins hengdur upp við hátíðlegustu tækifæri.