„Sverrir Sigurðsson (konungur)“: Munur á milli breytinga

ekkert breytingarágrip
Ekkert breytingarágrip
Ekkert breytingarágrip
'''Sverrir Sigurðsson''', oftast kallaður '''Sverrir konungur''' (um [[1151]] – [[9. mars]] [[1202]]), var konungur [[Noregur|Noregs]] á árunum [[1177]]-[[1202]]. Fram til 1184 var [[Magnús Erlingsson (konungur)|Magnús Erlingsson]] einnig konunngur og áttu þeir í stöðugu stríði.
 
Sverrir fæddist líklega í [[Björgvin]] en ólst upp í Kirkjubæ í [[Færeyjar|Færeyjum]]. Móðir hans hét Gunnhildur og þegar Sverrir var fullvaxinn sagði hún honum - eftir því sem segir í [[Sverris saga|sögu Sverris]] - að hann væri ekki sonur manns hennar, Unáss kambara, eins og hann hafði alltaf haldið, heldur væri faðir hans [[Sigurður munnur]], sem var konungur Noregs 1136-1155. Nútíma sagnfræðingar telja það útilokað en hvort sem Sverrir trúði þessu sjálfur eða ekki hélt hann til Noregs [[1177]] og setti sig í samband við uppreisnarflokk [[birkibeinar|birkibeina]], sem þá var án leiðtoga eftir að Eysteinn meyla hafði fallið í bardaga við menn Magnúsar konungs og [[Erlingur skakki|Erlings skakka]] fyrr sama ár.
 
Sverrir reyndist fær leiðtogi og herforingi og ekki leið á löngu þar til honum hafði tekist að fá sig hylltan sem konung á [[Eyraþing]]i. Næstu árin háðu birkibeinar skæruhernað gegn mönnum Magnúsar og Erlings skakka og var stöðugt á faraldsfæti. Erlingur skakki, faðir Magnúsar konungs, féll í bardaga [[1179]] og Magnús flúði til [[Danmörk|Danmerkur]] en sneri þó aftur og skæruhernaðurinn hélt áfram. Það var ekki fyrr en Magnús féll í bardaga 1184 sem Sverrir gat talið sig tryggan í sessi. Eftir það má segja að gömlu norsku höfðingjaættirnar hafi verið mikið til úr sögunni, útdauðar eða áhrifalausar. Helstu andstæðingar hans þá voru biskuparnir Nikulás og Eiríkur, sem stýrðu flokki [[baglar|bagla]] og tókst að fá páfann til að [[bannfæring|bannfæra]] Sverri árið [[1194]]. Átökin við baglana stóðu þar til Sverrir dó á sóttarsæng í Björgvin 1202.
50.763

breytingar