Munur á milli breytinga „Sorg“

71 bæti bætt við ,  fyrir 10 árum
ekkert breytingarágrip
'''Sorg''' ('''harmur''' eða '''tregi''') er [[tilfinning]] sem lýsir sér með [[Söknuður|söknuði]] til einhvers sem er horfin(n) með einum eða öðrum hætti. Oftast tengist sorgin látnum manni eða dauðri skepnu. Þeir sem eru uppfullir af sorg, syrgjendur, syrgja eða harma (sbr. ''harma einhvern'', ''syrgja einhvern'').
 
Í [[fornöld]] voru sorgarsiðir við lát ættingja með vissum hætti. Austurlandabúar skáru [[hár]] sitt og eins gerðu [[Grikkland hið forna|Grikkir,]] en [[Rómaveldi|Rómverjar]] létu hár og [[skegg]] vaxa meðan á sorginni stóð. Þessi mismunur á tískunni sýnir það að þjóðirnar létu í ljós sorg sína með því að vera gagnstætt því sem þeir voru vanir að vera. Grikkir höfðu sem sé mikið hár og skegg, en Rómverjar stutt ef þeir voru þá ekki skegglausir með öllu.
 
[[IsraelÍsrael]]smenn sem áttu að sjá á bak ættingja slitu öll hár af höfði sér, lömdu sig alla í framan, tættu sundur föt sín frá hvirfli til ilja og gengu í ruddafötum, stráðum ösku (sbr. ''að klæðast í sekk og ösku''). Þeir gengu berfættir, kveiktu aldrei [[Eldur|eld]], létu skegg og [[neglur]] vaxa og þvoðu sér aldrei.
 
Sorgin stóð í 10tíu mánuði hjá Rómverjum. Ef ekkja giftist áður en þessi tími var liðinn, var hún talinn ærulaus. Menn máttu ekki syrgja börn, er voru yngri en 3þriggja ára, en væru þau frá 3þriggja ára og upp í tíu ára, áttu menn að syrgja þau jafnmarga mánuði og börnin höfðu árin. Sorgartíminn var þá oft styttur með tilskipun frá [[öldungaráð]]inu. Eftir ósigurinn við [[Cannæ]] máttu menn til dæmis ekki syrgja lengur en 30 daga. Menn vildu afmá sem fyrst minninguna um ófarir [[lýðveldi]]sins.
10 ára, áttu menn að syrgja þau jafnmarga mánuði og börnin höfðu árin. Sorgartíminn var þá oft styttur með tilskipun frá [[öldungaráð]]inu. Eftir ósigurinn við [[Cannæ]] máttu menn t. d. ekki syrgja lengur en 30 daga. Menn vildu afmá sem fyrst minninguna um ófarir [[lýðveldi]]sins.
 
== Tengt efni ==