Munur á milli breytinga „Sturla Sighvatsson“

ekkert breytingarágrip
'''Sturla Sighvatsson''' ([[1199]] – [[1238]]) var íslenskur höfðingi á [[13. öld]]. Hann var einn helsti foringi [[Sturlungar|Sturlunga]] og tók við [[goðorð]]i þeirra um [[1220]], en [[Sighvatur Sturluson|Sighvatur]] faðir hans flutist þá í [[Eyjafjörður|Eyjafjörð]]. Þeir feðgar áttu í deilum við [[Guðmundur Arason|Guðmund Arason]] Hólabiskup, og veturinn [[1222]] var [[Tumi Sighvatsson]] eldri, bróðir Sturlu, veginn af mönnum biskups á [[Hólar í Hjaltadal|Hólum]]. Biskup sigldi með lið sitt til [[Grímsey]]jar um vorið til að reyna að komast undan hefnd feðganna, en þeir Sighvatur og Sturla eltu hann þangað og náðu honum eftir mikið blóðbað og fóru hraklega með hann.
 
== Sólveig Sæmundsdóttir ==
Árið 1223 kvæntist Sturla [[Solveig Sæmundardóttir|Solveigu]] dóttur [[Sæmundur Jónsson|Sæmundar Jónssonar]] í [[Oddi á Rangárvöllum|Odda]] en [[Snorri Sturluson]] föðurbróðir hans mun einnig hafa haft hug á henni. Þau bjuggu á [[Sauðafell]]i í [[Dalasýsla|Dölum]]. Sturla liðsinnti sonum [[Hrafn Sveinbjarnarson|Hrafns Sveinbjarnarsonar]] þegar þeir brenndu [[Þorvaldur Snorrason Vatnsfirðingur|Þorvald Vatnsfirðing]] inni [[1228]] til að hefna fyrir föður sinn. Í janúar næsta vetur komu synir Þorvaldar að Sauðafelli að næturlagi, en Sturla var ekki heima. Þeir drápu og meiddu marga heimilismenn. Sturlu bárust fréttir af [[Sauðafellsför]] þar sem hann sat í laug á Reykjum í Miðfirði. „Sturla spurði, hvort þeir gerðu ekki Sólveigu. Þeir sögðu hana heila. Síðan spurði hann einskis.“
 
== Suðurganga Sturlu ==
Á endanum fór svo að þeir Sturla og Guðmundur biskup sættust og var hluti af sættinni að Sturla skyldi fara til [[Róm]]ar á fund páfa til að gera yfirbót vegna illrar meðferðar á biskupi í [[Grímseyjarför]]. Suðurgangan hófst árið [[1233]] og eftir viðkomu í [[Noregur|Noregi]] gekk Sturla suður til [[Róm]]ar, þar sem hann skriftaði og var leiddur fáklæddur milli höfuðkirkna og hýddur. Tók hann þeirri meðferð karlmannlega en „flest fólk stóð úti og undraðist, barði á bjóst sér og harmaði þegar svo fríður maður var svo hörmulega leikinn og máttu eigi vatni halda bæði konur og karlar.“ Sturla kom við í Noregi á heimleiðinni og gerðist lendur maður [[Hákon gamli|Hákonar konungs]] og tók að sér að koma Íslandi undir veldi hans.
 
== Örlygsstaðabardagi ==
Við heimkomuna hóf hann þegar að auka við veldi sitt og tókst meðal annars að bola Snorra föðurbróður sínum úr landi og leggja veldi hans undir sig. Þá sneri hann sér að [[Gissur Þorvaldsson|Gissuri Þorvaldssyni]], foringja [[Haukdælir|Haukdæla]], og sveik hann á [[Apavatn]]sfundi og þvingaði hann til að sverja sér trúnaðareið. Gissur taldi sig þó á engan hátt bundinn af eiðnum og gerði þegar bandalag við [[Kolbeinn ungi Arnórsson|Kolbein unga]], foringja [[Ásbirningar|Ásbirninga]]. Er Sturla hélt norður í Skagafjörð til að leggja undir sig ríki Kolbeins, ásamt föður sínum, söfnuðu þeir Gissur og Kolbeinn mun fjölmennara liði sem einnig var betur búið. Þeir feðgar biðu ósigur í [[Örlygsstaðabardagi|Örlygsstaðabardaga]] og féllu þar. Sturla hafði gamalt spjót sem hét ''Grásíða'' sér til varnar en það var svo lélegt að það bognaði hvað eftir annað og þurfti hann að stíga á það til að rétta það. Margir menn unnu á honum en það var Gissur Þorvaldsson sem veitti honum banahöggið.
 
Mað Solveigu konu sinni átti Sturla dæturnar Guðnýju húsfreyju í Garpsdal og Þuríði konu [[Hrafn Oddsson|Hrafns Oddssonar]] og soninn Jón. Einnig átti Sturla dæturnar Þuríði, konu [[Eyjólfur ofsi Þorsteinsson|Eyjólfs ofsa]], og Ingunni, konu [[Sæmundur Ormsson|Sæmundar Ormssonar Svínfellings]].
Óskráður notandi