Munur á milli breytinga „Margrét Guðnadóttir“

m
ekkert breytingarágrip
m
m
Sumarið 1957 fór Margrét á vegum Keldna til [[Bretland|Bretlands]] og [[Bandaríkin|Bandaríkjanna]] í sex mánaða sérfræðinám<ref name=" Læknablaðið" /> í veirufræði.<ref name="timarit" /> Í Bretlandi var hún í námi við Central Public Health Laboratory í [[London]], London School of Hygiene og í Bandaríkjunum við Communicable Disease Center í Montgomery í Alabama. Í kjölfarið fór hún í tveggja ára (1958-1960) framhaldsnám í veirufræði við [[Yale-háskóli|Yale háskóla]] í New Haven í [[Connecticut|Connecticu]]<nowiki/>t.<ref> Erla Hulda Halldórsdóttir og Guðrún Dís Jónatansdóttir. (1998). Ártöl og áfangar í sögu íslenskra kvenna. Sótt af: https://baekur.is/bok/000021526/Artol_og_afangar_i_sogu?fbclid=IwAR2W-O-blU-va8x4h_X05g5NerrSazuBa8BIXHKeNTcv0hbPi_CMC_7qgc4</ref> Þar lagði hún stund á rannsóknir á mænusótt og greiningu á veirusóttum í fólki. Á árunum 1960-1969 starfaði Margrét sem sérfræðingur í veirufræði við Tilraunastöðina á Keldum þar sem hún rannsakaði visnu og mæðiveiki og ýmsa sjúkdóma í fólki. Árið 1969 tók hún við prófessorsembætti í [[sýklafræði]] við Læknadeild Háskóla Íslands<ref name="timarit" /> og varð þar með fyrsta konan til að gegna prófessorsembætti við skólann.<ref> Kvennasögusafn Íslands. (2019). Ártöl og áfangar. Sótt af: https://kvennasogusafn.is/index.php?page=artoel-og-afangar</ref> Á þessum tíma voru konur hvorki dósentar né lektorar en um níu konur voru stundakennarar/aukakennarar.<ref> Menntamálaráðuneytið. (2002). Konur í vísindum á Íslandi. Reykjavík: Höfundur </ref> Margrét gegndi stöðu prófessors í 30 ár, til ársins 1999 er hún lét af störfum vegna aldurs. Árið 1974 setti Margrét á laggirnar Rannsóknastofu Háskólans í veirufræði við Landspítalann og var forstöðumaður hennar til ársins 1994.<ref name=" Læknablaðið" />
 
Þann 10. nóvember 2011, á aldarafmæli Háskóla Íslands, var Margrét sæmd heiðursdoktorsnafnbót við Læknadeild skólans<ref> Háskóli Íslands. (2019). Heiðursdoktorar, sótt af: https://www.hi.is/haskolinn/heidursdoktorar</ref> fyrir framlag sitt til veirufræðinnar og greiningu veirusýkinga. Hún var einnig heiðursfélagi í [[Hið íslenska náttúrufræðifélag|Hinu íslenska náttúrufræðifélagi]].
 
Margrét rannsakaði m.a. hæggenga veirusjúkdóma í sauðfé, eðli visnu-mæðiveikisýkingar og bóluefni við henni og skrifaði fjölda greina í innlend<ref>Margrét Guðnadóttir. (1980). Rauðir hundar. Í Valborg Bentsdóttir, Guðrún Gísladóttir og Svanlaug Baldursdóttir (ristj.), Konur skrifa til heiðurs Önnu Sigurðardóttur (bls. 135-141)</ref><ref>Margrét Guðnadóttir. (1961). Studies of the fate of type 1 polioviruses in flies. Reykjavik</ref><ref> Margrét Guðnadóttir. (1966). Um inflúenzufaraldra árin 1960-1965. Læknablaðið, 52(4), 176-181</ref><ref> Margrét Guðnadóttir. (1988). Hæggengar veirusýkingar: Riða, visna, mæðiveiki og eyðni. Heilbrigðismál, 36(3), 26-29</ref> og erlend rit.<ref>Margrét Guðnadóttir. (1974). Visna-maedi in sheep. Basel</ref><ref>Margrét Guðnadóttir. (1964). Virus isolated from the brain of a patient with multiple sclerosis</ref><ref> Margrét Guðnadóttir. (1964). Response of adults in Iceland to live attenuated measles vaccine. Geneva: World Health Organization </ref><ref> Margrét Guðnadóttir and P. A. Pálsson. (1968). Studies on natural cases of Maedi in search for diagnostic laboratory methods. Oxford: Blackwell Science </ref>
1.734

breytingar