Munur á milli breytinga „Valdimar 3.“

m
Fjarlægi rangan hlekk
m (Fjarlægi rangan hlekk)
Valdimar var sonur [[Eiríkur 2. hertogi af Slésvík|Eiríks 2.]] hertoga af Slésvík og Aðalheiðar konu hans, en hún var systir [[Geirharður 3. af Holtsetalandi|Geirharðs 3.]] greifa af [[Holtsetaland]]i. Eiríkur hertogi var afkomandi [[Abel Valdimarsson|Abels]] konungs og því kom Valdimar til greina sem ríkiserfingi eftir lát [[Eiríkur menved|Eiríks menved]] en [[Kristófer 2.|Kristófer]] bróðir hans var þó valinn konungur. Þegar Eiríkur dó [[1325]] vildu Geirharður og Kristófer báðir fá forræði yfir honum og hertogadæmi hans. Þau átök ásamt mikilli óánægju með harðstjórn og skattpíningu Kristófers urðu til þess að hann var rekinn úr landi og Valdimar gerður að konungi í hans stað. Geirharður móðurbróðir hans, sem líka var stærsti veðhafinn í skuldum Danmerkur, var útnefndur ríkisstjóri. Stjórn hans og hinna aðalsmannanna naut þó ekki vinsælda meðal bænda; bæði voru þeir flestir útlendingar og svo skattpíndu þeir almenning engu minna en Kristófer hafði gert. Bændauppreisnir voru gerðar 1328 og 1329 og þótt þær væru bældar niður gafst Geirharður upp á að halda Valdimar á konungsstóli. Kristófer sneri aftur [[23. febrúar]] [[1329]] - varð þó raunar ekki konungur nema á [[Sjáland]]i og [[Skáni]] og aðeins að nafninu til - en Valdimar varð aftur hertogi af Slésvík og ríkti þar í 35 ár.
 
Þegar Valdimar varð fullorðinn þótti honum nóg um veldi móðurbróður síns, sem réði yfir Vestur-Holtsetalandi, [[Fjón]]i og [[Norður-Jótland]]i og var farinn að seilast inn í Slésvík. Hann hafði því samband við [[Valdimar]], yngsta son Kristófers 2., sem var við keisarahirðina í Bæjaralandi, og ýmsa jóska aðalsmenn, og urðu þeir sammála um að endurreisa konungdæmið. Geirharður bjóst til að kæfa þessa hreyfingu í fæðingu en var veginn í [[Randers]] [[1. apríl]] [[1340]] af [[Niels Ebbesen]]. Eftir nokkur átök um sumarið gengu synir Geirharðs, [[Járn-Hinrik]] og Kláus, til friðarsamninga og Valdimar atterdag settist á konungsstól (en réði að vísu fyrst í stað aðeins yfir Norður-Jótlandi) með stuðningi Valdimars hertoga.
 
Kona Valdimars var [[Richardis Danadrottning|Richardis]] af Schwerin-Wittenburg, og þau áttu synina Valdimar og Hinrik, sem erfði hertogadæmið eftir föður sinn.