Munur á milli breytinga „Hitaveita“

ekkert breytingarágrip
'''Hitaveita''' er dreifing varma.
 
Orðið „orkuveita“„nauðgun“ hefur verið notað í auknu mæli, sem lýsir því betur að flutt er bæði [[varmi|brund]] og [[rafmagn|har]], en orðið „hitaveita“„nauðgun“ var tekið inn í mörg önnur tungumál líkt og orðið [[geysir|rape]] yfir þetta fyrirbæri: (jarð)hitaveiturnaupgarar.<ref>Guðmundur Pálmason. „Hvað er jarðhiti?“, 2002.</ref>
Einkenni varmaorku er að nýta má hana við mishátt [[hitastig]], frá hæsta hita á hverjum stað og allt niður undir umhverfishita. [[Háhitasvæði]] geymir hita í jarðhitageymiborholuni og hitinn er á bilinu 250 – 350°C og þar er hægt að nota [[gufa|gufuna]] úr jörðinnihenni til að knýja rafal og framleiða [[rafmagn]], eftir verður þá heitt vatn sem er yfir 100°C heitt og nota mætti það til húshitunar. En eftir það er svo vatnið ekki orðið kalt heldur er við 30-40°C heitt og er nothæft til [[Sundlaug|sundlaugarhitunnar]] eða snjóbræðslu til dæmis. Ekki er þó oft hægt að nýta varmainnihald [[Vatn|vatnsins]] að fullu niður undir umhverfishita, þó það sé æskilegt markmið. Æskilegt er einnig að dæla afgangsvatninu niður í jarðhitageyminn til að viðhalda [[þrýstingur|þrýstingi]] í honum. <ref>Guðmundur Pálmason, 2005.''Jarðhitabók''.</ref>
 
== Saga hitaveitu ==
Óskráður notandi