Munur á milli breytinga „Manon Roland“

m
(Ný síða: {{Persóna | nafn = Manon Roland | búseta = | mynd = Madame Roland.png | myndastærð = 200px | myndatexti = {{small|Málverk af Madame Roland ef...)
 
 
Eftir að eiginmaður hennar var kjörinn á franska stéttaþingið sem [[Loðvík 16.]] hafði kallað saman flutti Madame Roland með honum til Parísar árið 1791. Byrjun [[Franska byltingin|frönsku byltingarinnar]] hafði vakið mikla þjóðerniskennd hjá Roland og hún varð fljótlega mjög virk í stjórnmálum Frakklands. Roland bauð mörgum helstu fyrirmennum byltingarhópanna til fundar í fundarsal (franska: ''salon'') sem hún rak<ref name="LMDM">{{bókaheimild|tungumál=fr|höfundur=Yvonne Knibiehler|höfundur2=Martine Sagaert|titill=Les Mots des mères: du xviie siècle à nos jours|staður=Paris|ritstjóri=Robert Laffont|ár=2016}}</ref> og tók þátt í stofnun [[Gírondínar|Gírondínaflokksins]], sem var hófsamari hópur byltingarsinnanna.
 
Eiginmaður hennar var skipaður innanríkisráðherra í stjórn Gírondínanna árið 1792 en Madame Roland samdi og skrifaði undir fjölda tilskipana í hans nafni. Hún skrifaði meðal annars mjög harðorðað bréf til Loðvíks 16. þar sem hún krafðist þess að konungurinn sværi byltingarstjórninni skilyrðislausa hollustu sína og afsalaði sér neitunarvaldi sínu. Vegna bréfsins var eiginmaður hennar sviptur embætti en síðan endurráðinendurráðinn eftir að Loðvík var handtekinn. Á hápunkti valda sinna lenti Roland í útistöðum við róttækari leiðtoga byltingarinnar úr röðum [[Fjallbúar|Fjallbúa]] og vann sér inn óvinsældir fyrir að reyna að stýra byltingunni á hófsamari braut. Rolandhjónin mótmæltu [[Septembermorðin|septembermorðunum]] ársins 1792 og hr. Roland greiddi atkvæði gegn aftöku Loðvíks 16. í desember sama ár. [[Georges Jacques Danton]], einn af leiðtogum Fjallbúa, vændi Madame Roland opinberlega um að hafa haft áhrif á atkvæði eiginmanns síns og sagði um hr. Roland: „Við þurfum á ráðherrum að halda sem sjá með öðrum augum en augum eiginkvenna sinna.“<ref name="CAD">{{Bókaheimild|tungumál=fr|höfundur=Charles-Aimé Dauban|titill=Étude sur Madame Roland et son temps: suivie des lettres de Madame Roland à Buzot et d’autres documents inédits|staður=Paris|ritstjóri=Henri Plon|ár=1864}}</ref> Eiginmaður hennar neyddist til að segja af sér þann 23. janúar 1793.
 
Þann 31. maí árið 1793 hófu Fjallbúarnir ofsóknir gegn Gírondínum en Madame Roland ákvað að flýja ekki. Manon Roland var handtekin þann 1. júní og síðan lokuð í Abbaye-fangelsinu í París.<ref>{{Bókaheimild|tungumál=fr|höfundur=Catherine Valenti|titill=Les Grandes Femmes de l’Histoire de France|útgefandi=Éditions First|ár=2008|bls=98}}</ref> Í fangelsinu var Roland sökuð um að vera holl franska konungsveldinu en hún brást við með því að segja: „Þessir harðstjórar geta kúgað mig, en niðurlægt mig? Aldrei, aldrei!“<ref>{{Bókaheimild|tungumál=fr|höfundur=Gustave Lanson|titill=Choix de lettres du xviiie siècle|bls=677|staður=Paris|útgefandi=Librairie Hachette et Cie|ár=1908}}</ref> Réttað var yfir Madame Roland þann 8. nóvember og hún var dæmd til dauða. Seinna sama dag var hún leidd fyrir [[fallöxi]]na á Byltingartorgi Parísar, en áður en hún var afhöfðuð kraup hún fyrir framan styttu af holdgervingi frelsisins og lét fræg lokaorð falla: