Munur á milli breytinga „Flekakenningin“

Það stóð að úthafsflekar væru eðlisléttari en meginlandsflekar, en úthafsskorpa eru 3.0-3.3 g/cm^3 og meginlandsskorpa 2.7-3.0 g/cm^3.
(Það stóð að úthafsflekar væru eðlisléttari en meginlandsflekar, en úthafsskorpa eru 3.0-3.3 g/cm^3 og meginlandsskorpa 2.7-3.0 g/cm^3.)
[[Mynd:Tectonicplates Serret.png|thumb|300px|Tectonic plates (surfaces are preserved)]]
 
Samkvæmt þessari kenningu skiptist [[jarðskorpa]]n í allnokkra [[jarðfleki|jarðfleka]] og fljóta þeir ofan á [[möttull|möttlinum]] og eru á hreyfingu hver gagnvart öðrum. Á [[flekaskil]]um færast tveir flekar í sundur og við það þrýstist [[bergkvika]] upp á yfirborð jarðar (hvort sem er ofan- eða neðansjávar) og myndar nýtt land. Á [[flekamót]]um þrýstast hins vegar tveir flekar saman. Þegar annar flekinn fer undir hinn getur myndast [[djúpsjávarrenna]]. Í því tilfelli er a.m.k. annar flekinn [[úthafsfleki]]. Ef tveir [[meginlandsfleki|meginlandsflekar]] mætast myndast svokölluð [[fellingafjöll]]. Ástæðan fyrir því að mismunandi jarðfræðileg fyrirbæri myndast er sú að [[úthafsfleki|úthafsflekar]] eru mun [[eðlismassi|eðlisléttarieðlisþyngri]] en [[meginlandsfleki|meginlandsflekar]].<ref>„Plate Tectonics“ (2009).</ref> <ref>Guðbjartur Kristófersson (2005).</ref>
 
== Tilvísanir ==
Óskráður notandi