Munur á milli breytinga „Wikipedia:Sandkassinn“

ekkert breytingarágrip
<big>Jón Sigurðsson (í bankanum) (13. júli 1925- 29. janúar 1992) - Harmonikkuleikari, lagahöfundur og textaskáld.</big><big>Stór texti</big>
Early Life Of Dagur Andri Einarsson
Þessum tíma hefur verið skipt í þrjú tímabil: frummínósk menning, miðmínósk menning og síðmínósk menning. Þetta var afar áhugaverð menning sem f.Kr. til 1400 f.Kr.samanstóð aðallega af kaupsýslufólki sem lifði í friði og velsæld. Það hefur vakið athygli manna að borgir Krítverja höfðu engan varnarmúr, en slíkt er afar óvenjulegt þar sem aðrar þjóðir höfðu reist múr umhverfis borgir sínar til að verjast árásum óvina sinna. Af þessu má því draga þá ályktun að Krítverjar hafi verið friðsæl þjóð, en þessi friður varð þeim á endanum að falli. Mínóska menningin leið undir lok þegar óþekktir aðilar gerðu innrás um 1400 f.Kr. en skömmu fyrir innrásina hafði verið sprengigos á eynni Santoríni skammt frá Krít. Ýmislegt hefur varðveist frá mínóska tímanum, þó aðallega hallir með afar glæsilegum listaverkum. List þessarar menningar er afar mikilfengleg, litskrúðugar freskur, fagurlega útskornir leirmunir og reisulegar byggingar. Allar þessar fornu minjar gefa okkur vísbendingu um hversskonar samfélag um er að ræða. Á safninu Heraklion nálægt Knossos má finna bestu minjar um list mínóa.
 
Jón Sigurðsson (- einnig þekktur sem Jón í bankanum) var afkastamikill textasmiður en blómatími hans var í kringum 1960 (eða 6. áratugurinn). Hann samdi bæði lög og texta og þekkt eru „Komdu nið- ur“, „Í kjallaranum“ og „Einsi kaldi úr Eyjunum“ auk annarra. En þegar eftirspurnin var sem mest eftir íslenskum textum fékk Jón svo mikið að gera að textarnir „...runnu beinlínis frá honum eins og af færibandi. Hann sagðist oft hafa þurft að „rubba“ af textum“ (Gunnar L. Hjálmarsson 2001:35-36)[1]. Meðal laga sem Jón samdi eru „Ég er kominn heim“, „Komdu í kvöld“ og „Úti í Hamborg“.
<nowiki>Setjið inn ósniðinn texta hér</nowiki>== Byggingarlist ==
Mínóar reistu margar fagrar hallir úr kalksteinum og sandsteinum. Elstu hallirnar voru líkast til reistar í lok frummínóska tímabilsins. Hallirnar voru afar glæstar, þær eldri voru gjarna U-laga, aðeins á einni hæð, með stóru torgi í miðjunni en þær voru þó mun minni en seinni tíma hallirnar. Seinni tíma hallirnar voru stærri og höfðu múr úr sandsteini á vesturhliðinni. Höll Mínosar í Knossos er líklega eitt þekktasta dæmið um seinni tíma hallir mínóa, byggð á miðmínóska tímanum en uppgötvuð í kringum aldamótin 1900 af breska fornleifafræðingnum Sir Arthur Evans. Annað merkilegt við byggingarlist mínóa eru hinar svokölluðu „öfugu“ súlur. Þetta voru súlur úr viði, víðar að ofan en mjóar að neðan og gjarna málaðar rauðar.klnhbuhbuphbupvpuiyhvuygvupgyvupohbpijhpiuhpiuhbpiubibouhbpiuhybpiubpiuhybpuhböbðijnbðoij
 
<big>Early Life Of Dagur Andri EinarssonÆviágrip</big>
Jón Sigurðsson fæddist á Brúnum undir Eyjafjöllum 13. júlí 1925, sonur hjónanna Sigurðar Vigfússonar og Bjargar Jónsdóttur. Þeirra sambúð varð ekki löng því Sigurður lést um aldur fram og var Jón þá aðeins tíu ára gamall. Björg og Sigurður áttu tvö önnur börn, Guðrúnu sem býr á Hvolsvelli og Vigfús sem búsettur er á Hellu. Björg giftist aftur og var seinni maður hennar Sigmundur Þorgilsson. Þau bjuggu á Asólfsskála og síðar á Hellu og áttu tvö börn, Halldóru á Hellu og Sigurð í Ey í Vestur-Landeyjum. Jón fluttist fimmtán ára gamall frá Brúnum að Ásólfsskála og var þar nokkur ár með móður sinni og fóstra. Eftir barnaskólanám fór hann í skóla að Laugarvatni. Til Reykjavíkur fluttist hann um tvítugsaldur. Þar hóf hann vinnu í Viðtækjaverslun ríkisins. Hann hóf störf við Búnaðarbanka íslands árið 1952 og starfaði þar í 35 ár. Hann sneri sér þó alveg að tónlistinni eftir að hann hætti í bankanum árið 1987. Hann var búinn að vera með hljómsveit á Hótel Borg á sunnudagskvöldum í 12 ár jafnhliða bankastarfinu, en síðan er hann hætti í bankanum hafði verið mjög mikið að gera í tónlistinni. 22. maí 1948 gekk hann að eiga eftirlifandi konu sína, Helgu Helgadóttur frá Kálfafelli í Fljótshverfi í Vestur-Skaftafellssýslu. Þau eignuðust fjögur börn, Björgu, Huldu Magneu, Sigrúnu Helgu og Trausta. Þá er ótalinn sá þáttur í fari Jóns sem merkastur er, það er tónlistargáfan sem hann hlaut í ríkum mæli í vöggugjöf. Um fermingu var hann farinn að semja lög sem hann síðan festi sér í minni með því að spila þau á orgelið í Ásólfsskálakirkju. Þar hófst hans langi og merki tónlistarferill sem gert hefur hann þjóðkunnan. Jón var frekar dulur maður og bar ekki tilfinningar sínar á torg en kunni þó vel við sig í margmenni og naut þess að spila á harmoníku, bæði í hljómsveit og einn síns liðs. Þeir eru ófáir íslendingarnir sem hann hefur skemmt um dagana með leik sínum. Þá var hann ótrúlega afkastamikill í gerð dægurlagatexta og liggja eftir hann margir góðir textar og ljóð. Oft er vorið og ástin uppistaðan í ljóðunum og lýsir hann þar með miklum næmleika blæbrigðum tilverunnar. T.d Ljóðið kvöldsigling sem byrjar svona:
Þessum tíma hefur verið skipt í þrjú tímabil: frummínósk menning, miðmínósk menning og síðmínósk menning. Þetta var afar áhugaverð menning sem f.Kr. til 1400 f.Kr.samanstóð aðallega af kaupsýslufólki sem lifði í friði og velsæld. Það hefur vakið athygli manna að borgir Krítverja höfðu engan varnarmúr, en slíkt er afar óvenjulegt þar sem aðrar þjóðir höfðu reist múr umhverfis borgir sínar til að verjast árásum óvina sinna. Af þessu má því draga þá ályktun að Krítverjar hafi verið friðsæl þjóð, en þessi friður varð þeim á endanum að falli. Mínóska menningin leið undir lok þegar óþekktir aðilar gerðu innrás um 1400 f.Kr. en skömmu fyrir innrásina hafði verið sprengigos á eynni Santoríni skammt frá Krít. Ýmislegt hefur varðveist frá mínóska tímanum, þó aðallega hallir með afar glæsilegum listaverkum. List þessarar menningar er afar mikilfengleg, litskrúðugar freskur, fagurlega útskornir leirmunir og reisulegar byggingar. Allar þessar fornu minjar gefa okkur vísbendingu um hversskonar samfélag um er að ræða. Á safninu Heraklion nálægt Knossos má finna bestu minjar um list mínóa.
 
=== Bátur líður út um Eyjasund,
<nowiki>Setjið inn ósniðinn texta hér</nowiki>== Byggingarlist ==
enn er vor um haf og land.
Mínóar reistu margar fagrar hallir úr kalksteinum og sandsteinum. Elstu hallirnar voru líkast til reistar í lok frummínóska tímabilsins. Hallirnar voru afar glæstar, þær eldri voru gjarna U-laga, aðeins á einni hæð, með stóru torgi í miðjunni en þær voru þó mun minni en seinni tíma hallirnar. Seinni tíma hallirnar voru stærri og höfðu múr úr sandsteini á vesturhliðinni. Höll Mínosar í Knossos er líklega eitt þekktasta dæmið um seinni tíma hallir mínóa, byggð á miðmínóska tímanum en uppgötvuð í kringum aldamótin 1900 af breska fornleifafræðingnum Sir Arthur Evans. Annað merkilegt við byggingarlist mínóa eru hinar svokölluðu „öfugu“ súlur. Þetta voru súlur úr viði, víðar að ofan en mjóar að neðan og gjarna málaðar rauðar.klnhbuhbuphbupvpuiyhvuygvupgyvupohbpijhpiuhpiuhbpiubibouhbpiuhybpiubpiuhybpuhböbðijnbðoij
Syngur blærinn einn um aftanstund,
aldan niðar blítt við sand.
Ævintýrin eigum ég og þú,
ólgar blóð og vaknar þrá.
Fuglar hátt á syllum byggja bú,
bjartar nætur vaka allir þá. ===
 
Hann fék viðurnefnið „bankamaður" vegna spilamennskunnar því þeir voru svo margir alnafnarir sem voru í tónlistinni. Það voru Jón bassi, Jón trompett og einn spilaði á valdhorn í sinfóníuhljómsveitinni. Þetta gat valdið ruglingi og var hann því kenndur við bankann til aðgreiningar frá hinum og þannig festist þetta nafn við hann. Hann hafði alltaf haft áhuga á tónlistinni og var mikill tónlistaráhugi í báðum ættum. Pabbi hans spilaði á kirkjuorgel og eins bróðir hans sem auk þess stjórnaði karlakórnum Bjarma á Seyðisfirði. Einnig spilaði móðurbróðir hans á orgel. Hann var farinn að stelast í orgelið heima 10 ára gamall. Harmonikkan var samt alltaf verið hans aðal hljóðfæri, en í hljómsveitum hefur hann einnig spilað á hljómborð, píanó, trommur og gítar. -Hann var sjálfmenntaður tónlistarmaður og það eina sem hann lærði var hjá bónda á næsta bæ sem kenndi honum að þekkja nótur á orgel.
== Leirgerðarlist ==
Glæsilegir leirmunir frá mínóska tímanum hafa einnig fundist. Líkt og í nútíma list hefur list Krítverja þróast og fengið að njóta sín. Vafningar, þríhyrningar, krossar og fiskabeinsmynstur einkenna leirmuni frummínóa. En á miðmínóska tímabilinu þótti glæsilegt að skreyta leirmunina með náttúrulegum myndum s.s. fuglum, fiskum og liljum. Á síðmínóska tímabilinu var enn í tísku að nota blóma- og dýramyndir, en þó var fjölbreytnin ríkjandi.
== Ritlist ==
Mínóar notuðu letur sem er kallað línuletur A og er af semískum uppruna. Fundist hafa fornar leirskífur með þessu letri, svokallaðir Feistosdiskar frá tímum mínósku menningarinnar. Línuletur A er talið elsta gríska letrið og enn hefur ekki tekist að ráða það. Hins vegar hefur tekist að ráða línuletur B, sem er einnig af semískum ættum og skylt línuletri A, en það voru Jónar eða hinir svokölluðu Mýkenumenn sem notuðu það.
 
Hann var 14 ára þegar hann samdi fyrsta lagið. Það var lagið „Komdu í kvöld". Þá var hann að fara á milli bæja á hesti og varð takturinn til eftir tölti hestsins. Þegar hann var kominn bæjarleiðina var lagið tilbúið. Lögin samdi hann oft þegar þegar hann var að leika sér á hljóðfæri og er orðinn leiður á því sem hann var að spila. Þá fór hann að gutla eitthvað frá sjálfum sér og lögin urðu til. Nú, ef honum fannst laglínan þess virði að gera eitthvað við hana, þá samdi hann texta líka og reyndi svo að gleyma því ekki. Yfirleitt urðu lögin til fyrst og er það sennilega vegna þess að hann hafði gert svo marga texta við erlend og innlend lög frá öðrum. Oftast reyndi hann að láta textann segja einhverja sögu eða ná ákveðinni stemmningu. Hann byrjaði að spila um fermingu og má segja að hann hafi verið að spila frá því. Fyrst spilaði hann á orgel á böllum innan sveitarinnar, síðan spilaði hann á tvöfalda hnappaharmonikku og svo stækkaði þetta smátt og smátt. Mér finnst töluverður munur á skemmtunum í dag og áður.
== Íþróttir ==
Íþróttir með nautum var afar vinsæl íþrótt hjá Krítverjum líkt og hjá Grikkjum, Egyptum og öðrum þjóðum. Á tímum mínóa stunduðu bæði stúlkur og piltar þessa íþrótt, sem fólst í því að stökkva yfir reiðan tudda. Íþróttamaðurinn stendur þá fyrir framan nautið sem ræðst gegn honum, grípur um hornin og stekkur yfir það. Byggðir voru glæsilegir leikvangar fyrir þessa íþrótt við hallirnar, en slíkt sýnir okkur hve vinsæll leikur þetta var. Þessi íþrótt er talin vera frumgerð af nútíma nautaati.
 
Fyrsta lagið hans sem kom út á plötu var „Komdu niður" sungið af Soffíu og Önnu Siggu.
== Heimildir ==
[http://en.wikipedia.org/wiki/Bull-Leaping_Fresco „Bull-Leaping Fresco“. Wikipedia, the free encyclopedia.], Sótt þann 7. febrúar 2014
 
[http://www.ancient.eu.com/article/391/ Cartwright, Mark. „,Minoan Pottery“.], Sótt þann 9. febrúar 2014
 
Guðmundur J. Guðmundsson, Ragnar Sigurðsson, Þættir úr sögu vestrænnar menningar, Fornöldin frá steinöld til 476 e.Kr. Hið íslenzka bókmenntafélag (Reykjavík, 1998)
 
== Heimildir ==
[http://en.wikipedia.org/wiki/minoan_civilization#society_and_culture „Minoan Civilization“. Wikipedia, the free encyclopedia.], Sótt þann 7. febrúar 2014
1. Annar þessara texta var við lagið „Vagg og velta“ sem Erla Þorsteinsdóttir söng (sbr. Gunnar L Hjálmarsson 2001:17)
 
[http://archaeology.about.com/od/minoan/a/knossos.htm „The Palace of Minos at Knossos“.], Sótt þann 9. febrúar 2014
Óskráður notandi