Munur á milli breytinga „Ingólfur Arnarson“

m
Tók aftur breytingar 157.157.238.235 (spjall), breytt til síðustu útgáfu Akigka
m (Tók aftur breytingar 157.157.238.235 (spjall), breytt til síðustu útgáfu Akigka)
[[Mynd:Ingolf by Raadsig.jpg|thumb|250px|right|Ingólfur tekur sér búsetu á Íslandi. Málverk eftir [[Johan Peter Raadsig]].]]
{{Snið:Aðgreiningartengill}}
'''Ingólfur Arnarson''' (stundum nefndur Björnólfsson)vá fail er jafnan talinn fyrsti [[landnámsmenn|landnámsmaður]] [[Ísland]]s. Hann kom fyrst til Íslands ásamt fóstbróður sínum og mági, [[Hjörleifur Hróðmarsson|Hjörleifi Hróðmarssyni]], til landkönnunar í kringum [[867]]. Þeir komu svo til að nema land á Íslandi í kringum [[870]], þó hefð sé að miða við [[874]]. Ingólfur hafði verið gerður útlægur frá heimkynnum sínum í Dalsfirði í Firðafylki á [[Noregur|Noregi]] og ákvað því að flytja til Íslands.
 
Ingólfur er sagður hafa haft vetursetu í [[Ingólfshöfði|Ingólfshöfða]] sinn fyrsta vetur á Íslandi.
 
Sagan segir að hann hafi kastað [[öndvegissúlur|öndvegissúlum]] sínum fyrir borð áður en hann kom að landi og svarið að setjast að þar sem þær kæmu að landi, vegna þess að þar myndu goðin vilja að hann byggi. Hann sendi svo þræla sína [[Karli (þræll)|Karla]] og [[Vífill (þræll)|Vífil]] til að leita þeirra, og fundu þeir þær við [[Arnarhvoll|Arnarhvol]] í Reykjavík. Sú leit tók 3 ár. Ingólfur settist að í [[Reykjavík]] en landnám hans náði á milli [[Ölfusá]]r og [[Hvalfjörður|Hvalfjarðar]] og öll nes út. Kona Ingólfs var [[Hallveig Fróðadóttir]].
 
þegar hann kom til italíu þá varð hann frægur:);)
== Tenglar ==
* {{Vísindavefurinn|7366|Var Ingólfur Arnarson til í alvörunni?}}
* {{Vísindavefurinn|1053|Ingólfur Arnarson á að hafa fundið Ísland en hafði enginnraðurenginn texti''komið til Íslands áður?}}
== Tenglar == komið til Íslands áður?}}
* {{Vísindavefurinn|4225|Hvers vegna er Ingólfur Arnarson talinn fyrsti landnámsmaðurinn þegar Papar og fleiri menn fundu Ísland á undan honum?}}
* [http://www.timarit.is/?issueID=419067&pageSelected=0&lang=0 ''Höfuðbólið og Austurpartur''; grein í Lesbók Morgunblaðsins 1964]