„Skylduskil“: Munur á milli breytinga

11 bætum bætt við ,  fyrir 9 árum
Ekkert breytingarágrip
Fyrstu lög um skylduskil á Íslandi voru sett [[1886]]. Þá fékk [[Landsbókasafn Íslands]] afhent tvö eintök af prentuðu efni og [[Amtsbókasafnið á Akureyri|amtsbókasöfnin á Akureyri]] og í [[Stykkishólmur|Stykkishólmi]] fengu sitt hvort eintakið. Auk þess voru [[Konunglega bókasafnið í Kaupmannahöfn|Konunglega bókasafninu í Kaupmannahöfn]] afhent tvö eintök og háskólabókasafninu þar eitt eintak. Skilaskyldan nam því alls sjö eintökum.
 
Fjöldi skilasafna jókst á fyrri hluta 20. aldarinnar. [[Amtsbókasafnið á Seyðisfirði]] og [[Bókasafn Ísafjarðar]] bættust við árið [[1909]]. Árið 1928 bættist [[Amtsbókasafnið í Færeyjum]] við og 1939 háskólabókasafnið í [[Winnipeg]], þangað sem margir [[Vesturfarar]] frá Íslandi höfðu fluttst. Árið 1941 samþykkti Alþingi að hið nýstofnaða Háskólabókasafn skyldi fá eitt eintak af því efni sem Landsbókasafni bar að fá. Á þessum tímapunkti voru prentskilaeintökin samtals 11 því hætt hafði verið að senda eintak til Háskólabókasafnsins í Kaupmannahöfn.
 
Sett voru lög um skylduskil árið 1949, þá þurftu prentsmiðjur landsins að afhenda Landsbókasafni fjögur eintök af [[smáprent]]i, átta eintök af blöðum sem koma út einu sinni í viku eða oftar og tólf eintök af öllu öðru prentuðu efni. Landsbókasafn átti að varðveita tvö eintök, eitt átti að fara til Háskólabókasafns og eitt til bókasafns Norðurlands á Akureyri. Öðrum eintökum átti Landsbókasafn að ráðstafa til annarra bókasafna og vísindastofnana. Samkvæmt reglugerð áttu bókasöfnin í Stykkishólmi, á Ísafirði og á Seyðisfirði að hafa rétt til að velja úr þeim ritum sem væru ein örk eða stærri og úr tímaritum sem kæmu út mánaðarlega eða sjaldnar. Því sem afgangs yrði átti að úthluta til erlendra bókasafna og vísindastofnana og ættu [[þjóðbókasafn Danmerkur|þjóðbókasöfn Danmerkur]], [[þjóðbókasafn Noregs|Noregs]] og [[þjóðbókasafn Svíþjóðar|Svíþjóðar]] að sitja í fyrirrúmi, en vestan hafs háskólabókasafnið í Winnipeg.