Munur á milli breytinga „Blús“

17 bætum bætt við ,  fyrir 8 árum
ekkert breytingarágrip
(Fjarlægi óviðeigandi tilvísanir í Wikipediu sem heimild fyrir sjálfri sér)
{{hreingerning}}
'''Blús''' er [[tónlist]]arstefna sem varð til í [[þrælahald]]inu í [[Bandaríkin|Bandaríkjunum]]. Hún er upprunninn frá þrælum á plantekrum í syðstu fylkjum Bandaríkjanna eða „[[Deep South]]“ sem var einnig þekkt sem [[bómull]]arríkin, í byrjun [[20. öld|tuttugustu aldar]]. Svart verkafólk og bómullartínarar fóru að syngja blöndu af trúarlegum söngum, vinnu söngum, hrópum og einföldum ballöðum og kallaðist það blús. Blústónlistin endurspeglaði stöðu svartra bandaríkjamanna eftir að þrælahald var afnumið. Þrælarnir höfðu þróað með sér ákveðinn stíl, [[kalla og svara]] (e. ''call and response'') og er það form sem einkennir alla blústónlist. Í byrjun blússtílsins voru [[gítar]], [[banjó]] og [[munnharpa]] hljóðfærin sem mest voru notuð og fylgdi þeim yfirleitt sóló[[söngvari]]. Þegar blúsinn varð vinsælli og færðist norðar bættust við fleiri hljóðfæri úr [[djass]]inu eins og [[trompet]], [[básúna]], [[klarinett]], [[píanó]] og [[kontrabassi]]. Algengasta uppbygginginn í blús er 12 takta blús. Hann notar tólf takta mynstur og er á sama tíma. Hann byrjar á ákveðnum grunntón í 4 takta, svo fer hann upp umm fimmund í 2 takta svo kemur aftur grunntónninn í 4 takta, svo fer hann upp í sjöund í 1 takt og niður í fimmund í 1 takt og svo kemur yfirleitt eitthvað stutt millispil. Blús hefur hægan takt og textinn innheldur oft mikla depurð og líf svartra bandaríkamanna bæði fyrir og eftir þrælahald. Nafnið dregur líka merkingu sína af því hversu tilfinningaþrungin tónlistinn og textarnir geta verið. Á [[enska|ensku]] er blús ''blues'', og „feeling blue“ þýðir að líða illa.